۱۳۹۴ شهریور ۱۷, سه‌شنبه

همسر کشیش زندانی “سعید عابدینی” خواستار دیدار با حسن روحانی شد

همسر کشیش زندانی “سعید عابدینی” خواستار دیدار با حسن روحانی شد

همسر سعید عابدینی کشیش آمریکایی ایرانی تبار که در ایران زندانی است در نامه ای به حسن روحانی رئیس جمهوری ایران خواستار آزادی وی شده است.
به گزارش «محبت نیوز» به گفته مرکز آمریکایی برای قانون و عدالت، نغمه عابدینی همسر سعید و دو فرزندانشان، ربکا و یعقوب، در نامه ای به آقای روحانی نوشته اند سعید هیچ گناهی مرتکب نشده است، او عاشق ایران است و به ایران احترام می گذارد و قبل از سفر به ایران تصمیم داشت پرورشگاهی برای کودکان بی سرپرست بسازد.
 نغمه عابدینی در این نامه از حسن روحانی خواسته است در زمان حضور در نیویورک برای شرکت در هفتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل در اواخر ماه جاری با وی ملاقات کند.
در سفر سال گذشته هیئت ایرانی به نیویورک نیز نغمه عابدینی با مرضیه افخم سخنگوی وزارت امور خارجه ایران ملاقات می‌کند. وی در این دیدار نامه‌ای را از طرف همسرش به خانم افخم می‌دهد که در آن تقاضای رسیدگی مجدد به پرونده او مطرح شده است.
مرضیه افخم به خانم عابدینی می‌گوید که این نامه را به دست حسن روحانی رئیس جمهوری ایران خواهد رساند، ولی خانم عابدینی تا کنون پاسخی در این زمینه از مقامات ایرانی دریافت نکرده است.
کشیش سعید عابدینی در جریان سفری که «برای بازدید از خانواده و پیگیری تاسیس یک پرورشگاه» به ایران داشته است، از ۵ مهر ماه ۱۳۹۱ در زندان اوین در حبس بوده است. پس از بازداشت ” سعید ” همسر وی در این باره گفته بود : « سعید زمانی که در ایران بسر می بُرد با ایمان و گرویدن به مسیحیت از منظر جمهوری اسلامی خود تبدیل به یک مجرم شد».
جلسه دادگاه کشیش « سعید عابدینی » صبح روز دوشنبه سوم بهمن ماه ۱۳۹۱ ( ۲۲ ژانویه ۲۰۱۳) بطور غیرعلنی به ریاست قاضی پیرعباسی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد.
دادگاه اتهام این نوکیش مسیحی را « تشکیل کلیساهای خانگی به قصد برهم زدن امنیت کشور و تبانی جهت ارتکاب جرم» عنوان کرد.
ایران چند شهروند آمریکایی از جمله جیسون رضائیان، روزنامه نگار را تحت عناوین مجرمانه مختلف زندانی کرده است، اتهاماتی که آنها رد کرده اند.

ماجرای یک دیپورت؛ چه بر سر این زن نوکیش مسیحی آمد ؟

ماجرای یک دیپورت؛ چه بر سر این زن نوکیش مسیحی آمد ؟

این زن نوکیش پناهجوی مسیحی می گوید؛ “وقتی چشمان افسر نیروی انتظامی در فرودگاه تهران به صلیب در گردن من افتاد، آن را با خشونت تمام کشید، کند و دور انداخت.”
«محبت نیوز» –    سرانجام پس از کشمکشهای فراوان، اداره مهاجرت سوئد “شهرزاد ساکیانی” پناهجوی نوکیش مسیحی ایرانی را که در آن کشور بازداشت کرده بود با یک اتومبیل به نروژ فرستاد .
اداره مهاجرت نروژ بلافاصله او را با دو پلیس زن و یک پلیس مرد ایرانی تبار به قصد دیپورت به ایران سوار هواپیمای خطوط هوائی قطر کردند. اما در تهران مقامات انتظامی فرودگاه مهرآباد به علت فقدان مدارک شناسائی معتبر و عدم امکان تشخیص هویت، شهرزاد را نپذیرفتند و ماموران نروژی با وجودی که تمایل به این کار نداشتند، مجبور شدند او را به اسلو برگردانند. شهرزاد در اسلو خود را از دست ماموران نروژی رها کرد و اکنون در مخفیگاهی در نقطه ای نامعلوم به سر می برد.
شهرزاد ساکیانی از محل اختفای خود با محبت نیوز تماس گرفت و شرح پر از درد و رنج ماجرای دیپورت خود را برای آژانس خبری مسیحیان ایران به تفصیل بیان داشت. او معتقد است که طی این ماجرا حقوق انسانی او به شدت نقض شده و دچار آسیب روحی و جسمی فراوانی گردیده است.
شهرزاد می گوید که پس از دیپورت از سوئد به نروژ او را به بازداشتگاهی در مجاورت فرودگاه اسلو بردند که سلولهای انفرادی داشت. در این بازداشتگاه که فقط از طریق دریچه کوچکی میشد با بیرون ارتباط گرفت به او هیچ  آب و غذا نداده و حتی داروی میگرنش را نیز به وی ندادند.
فردای آن روز به او خبر می دهند که همان روز به ایران دیپورت خواهد شد. عصر در حالی که این زن نوکیش مسیحی خون دماغ شده بود و کنترل ادرارش را از دست داده بود، توسط سه مامور مهاجرت نروژ (دو زن پلیس نروژی و یک پلیس مرد نروژی ایرانی تبار) وی را به زور و با خشونت سوار هواپیمای قطر ایرویز کردند تا از طریق دوحه به تهران ببرند.
شهرزاد در باره سوار شدنش به هواپیما گفت: “چون من خیلی ترسیده بودم و مقاومت می کردم که سوارهواپیما نشوم، ماموران من را به شدت به روی زمین میکشیدند و می زدند. در اثر این وضعیت لباسم پاره شد و از تنم خارج گردید. اما ماموران در همان حالتی که قسمت بالای بدنم فاقد پوشش بود من را به زور سوار هواپیما کردند و با لگدهای متعدد به زانوانم من را بر روی صندلی هواپیما نشاندند. وقتی من صدای اعتراضم را به این وضع در داخل هواپیما بلند کردم، دو مامور زن دستها و دهانم را گرفتند و مامور مرد ایرانی تبار با مشت زدن به گردنم مرا وادار کرد تا سرم را به زیر صندلی خم کنم تا صدایم در نیاید.
بالاخره هواپیما بعد از یک ساعت و نیم تاخیر به خاطر این ماجرا پرواز می کند. در فرودگاه دوحه به فاصله کمی ماموران نروژی شهرزاد را سوار هواپیمائی که عازم تهران بود می کنند و پرواز در ساعات اولیه بامداد فردا در تهران بر زمین می نشیند. ماموران نروژی کاپشنی به تن شهرزاد می کنند و پتویی که برای مسافران در داخل هواپیما  گذشاته شده را به شکل حجاب دور سر او می پیچند و او را بازهم به زور از هواپیما پیاده می کنند.
شهرزاد درباره ماجراهائی که در تهران بر او گذشت حکایت می کند که او را در فرودگاه تهران به اطاقی پر از ماموران نیروی انتظامی بردند. در آنجا پلیس مهاجرت نروژی ایرانی تبار که خود را (فرهاد) معرفی می کرد پاکتی حاوی نامه و مدارک دیپورت را به یک افسر نیروی انتظامی تحویل داد. افسر نیروی انتظامی که ریش بلندی هم داشت از او پرسیده بود که آیا او شهرزاد ساکیانی است؟ ولی با سکوت شهرزاد و جواب سربالایش روبر شده بود. از اینجا بود که تلاش فرهاد پلیس نروژی ایرانی تبار  با شدت تمام شروع شد که ماموران ایرانی را وادار به پذیرش شهرزاد بکند.
شهرزاد می گوید: فرهاد پلیس نروژی ایرانی تبار به من می گفت که اگر هویتت را قبول نکنی و مانع پذیرفته شدنت بشوی تو را بیچاره می کنم. وی مرتب اظهار می کرد که هیچ پناهنده و پناهجوئی در مقابل او تاب مقاومت ندارد. او تهدید می کرد که از موضوع درخواست پناهندگی و اظهارات من علیه جمهوری اسلامی در اداره مهاجرت نروژ خبر دارد و اگر با او همکاری نکنم همه آنها را به اطلاع ماموران جمهوری اسلامی می رساند.
شهرزاد اضافه کرد: تلاشهای بسیار پلیس مرد نروژی ایرانی تبار که مرتب با ماموران نیروی انتظامی صحبتهای درگوشی می کرد باعث شده بود تا ماموران نیروی انتظامی تهران نیز نسبت به من رفتار بد و ناشایستی پیش بگیرند. تا جائی که وقتی یکی از افسران ریش بلند نیروی انتظامی چشمش به صلیبی که من در گردن داشتم افتاد، آن را با خشونت تمام کشید، کند و دور انداخت. شدت عمل او به حدی بود که جای کشیدن زنجیر پاره شده که صلیب به آن آویزان بود همچنان بعد از چند روز بر روی گردنم باقی مانده است. در این وضعیت پلیس نروژی که شاهد این رفتارهای وحشیانه بود نه تنها دفاعی از من نمیکرد بلکه لبخند میزد و خوشحال نیز به نظر می رسید.
در پایان، تلاشهای پلیس نروژی برای تحویل شهرزاد در تهران ناکام ماند و ماموران نیروی انتظامی می گویند که با این مدارک حاضر به تحویل گرفتن او نیستند و فقط در صورتی وی را تحویل می گیرند که از یکی از سفارتخانه های جمهوری اسلامی در خارج کشور برای او “مدرک سفر” صادر شود. در نتیجه ماموران پلیس مهاجرت نروژ مجبور شدند که دوباره شهرزاد را با خود به مقصد دوحه سوار هواپیما کنند. در پایتخت قطر فرهاد پلیس نروژی بازهم تلاش می کند که از سفارت ایران در قطر چنین مدرکی را تهیه کند که آنجا هم به علت همکاری نکردن شهرزاد موفق نمی شود. بعد هم به فکر می افتد که شهرزاد را به کشور دیگری ببرد و چنین درخواستی بکند. اما در نهایت پلیس نروژی او را به اسلو بر می گردانند و پلیس ایرانی تبار او را تهدید می کند که هرطور شده از یکی از سفارتخانه های ایران در اروپا مدارک لازم برای پذیرفته شدن او توسط جمهوری اسلامی در تهران را فراهم خواهد کرد.
شهرزاد ساکیانی به دلیل ترس از عملی شدن این تهدید پس از آنکه تحویل کمپ ی در اسلو می شود در یک موقعیت استثنائی می گریزد و در نقطه ای نامعلوم پنهان می شود. او اکنون خواهان رسیدگی سازمانهای حقوق بشر به این رفتار ناهنجار و غیر انسانی با خود می باشد. او همچنین از همه خواهران و برادران مسیحی خود در ایران و جهان می خواهد که با دعای خود از او و همسرش پشتیبانی کنند.

اعتراض “خلیفه ارامنه” به تخریب کلوپ ارامنه در تهران

اعتراض “خلیفه ارامنه” به تخریب کلوپ ارامنه در تهران

باشگاه اجتماعی ارامنه تهران اگرچه محلی برای اجتماع ارامنه است، اما به کل کشور مربوط می‌شود و جزو میراث فرهنگی است.
به گزارش «محبت نیوز» اسقف اعظم ارامنه‌ی تهران با ابراز تاسف و ناراحتی از تخریب باشگاه اجتماعی ارامنه تهران، معروف به “کلوپ ارامنه” تاکید کرد: این ساختمان متعلق به کشور است و باید بازسازی و استحکام بخشی شود تا ارمنی‌ها برای حضور دوباره در آن اطمینان خاطر داشته باشند.
مدتی قبل باشگاه اجتماعی ارامنه‌ی تهران که با حدود یکصد سال قدمت، واجد ارزش تاریخی دانسته شده، به علت ساختمان‌سازی و گودبرداری غیراصولی پارکینگ طبقاتی مجتمع جدید علاءالدین فروریخت.
این اتفاق از جهاتی می‌توانست به یک فاجعه تبدیل شود، چرا که قرار بود در همان شب حادثه، مراسم عروسی نیز در این محل برگزار شود و با تخریبی که الان در ساختمان رخ داده، معلوم نیست در آن صورت چند نفر جان خود را از دست می‌دادند. البته تا به اینجا هم با نشست زمین، تمام آرشیو، اسناد و کتابخانه‌ی کلوپ ارامنه زیر خاک مدفون شده‌ است.
تخریب این باشگاه بهانه‌ای شد تا  خبرنگار ایسنا با خلیفه‌ی ارامنه‌ی تهران گفت‌و‌گویی داشته باشد،  اسقف اعظم ارامنه‌ی تهران  با وجود ناراحتی زیاد از این اتفاق، خدا را شکر کرد که حادثه تلفات جانی نداشته است.
اسقف «سیبوه سرکیسیان» پیش از هر چیز اظهار داشت: باشگاه اجتماعی ارامنه تهران اگرچه محلی برای اجتماع ارامنه است، اما به کل کشور مربوط می‌شود و جزو میراث فرهنگی است؛ بنابراین توجه شما در حفظ این گنجینه‌ها ما را بیشتر دلگرم می‌کند.
وی درباره‌ی پیشینه و کاربری باشگاه ارامنه‌ی تهران توضیح داد: این ساختمان که اکنون نیمه‌خرابه است، یک مجموعه‌ چند منظوره، شامل رستوران‌ها و همچنین سالنی بزرگ است و از آن برای برگزاری جلسات رسمی و سخنرانی‌ها و همچنین میزبانی‌های رسمی استفاده می‌شد، مانند زمانی که جاثلیق ارامنه، آرام اول (رهبر ارشد کلیسای ارامنه) از ایران بازدید داشت و از ایشان در این باشگاه پذیرایی به عمل آمد. به علاوه در آنجا مراسم آیینی و مذهبی مانند غسل تعمید و مراسم عروسی انجام می‌گرفت. در واقع اینجا محلی است که ارامنه دور هم جمع می‌شوند و جایی صرفن برای غذا خوردن نیست، بلکه یک مکان معنوی است که به اندازه‌ی کافی هم قدمت تاریخی دارد.
خلیفه‌ی ارامنه تهران با اشاره به قدمت حدود یکصد ساله‌ی این بنا اضافه کرد: باشگاه ارامنه زمانی کنسولگری کشور سوئد بوده و ارزش‌ تاریخی دارد. ضمن اینکه افراد زیادی در ساخت و توسعه‌ این محل و نیز در پیشرفت و رشد این مجموعه و جریان اجتماعی و معنوی که در اینجا حاکم است تأثیرگذار بوده‌اند؛‌ به همین دلیل این بنا برای ما فقط یک ساختمان نیست و بنیان معنوی دارد.
اسقف اعظم سرکیسیان در پاسخ به اینکه اگر این ساختمان ارزش تاریخی دارد، پس چرا تاکنون در فهرست میراث فرهنگی ثبت نشده است؟ گفت: شاید به‌خاطر اینکه کسی تا به حال به آن فکر نکرده بود،‌ یعنی هم ما و هم مسئولان میراث فرهنگی.
او ادامه داد: درباره‌ی دیگر بناهای تاریخی مربوط به ارامنه هم باید بگویم که تقریبا تمام کلیساهای ما در فهرست میراث فرهنگی ثبت شده‌اند. ما کلیساهای قدیمی بسیاری در تهران داریم، از قدیمی‌ترین کلیسا که در سال ۱۷۹۵ میلادی و کلیسای بعدی در سال ۱۸۰۸ میلادی ساخته شده‌ است. کلیسای میناس مقدس در ونک نیز در قرن نوزدهم، کلیسای مریم مقدس در سال ۱۹۴۷ و کلیسای سرکیس مقدس هم در سال ۱۹۷۳ ساخته شده‌اند. به این ترتیب تلاش می‌کنیم به وضعیت کلیساهای ثبت شده توجه کنیم.
اسقف اعظم ارامنه‌ تهران اضافه کرد: هزینه‌های تعمیرات و نگهداری تمام کلیساها به عهده‌ی شورای خلیفه‌گری است و تعمیرات توسط هیئت مسئول و طبق قوانین میراث فرهنگی انجام می‌شود. البته ما ساختمان‌های دیگری هم داریم، مانند مدارس ارمنی و مجموعه‌ی فرهنگی ورزشی آرارات (باشگاه آرارات) که نسبتا جدید ساخت هستند و امکان ثبت ملی آن‌ها وجود ندارد.
رئیس شورای خلیفه‌گری ارامنه‌ی تهران ادامه داد:‌ ما در سراسر ایران بیش از ۳۰۰ کلیسا داریم که بیشتر آن‌ها از بین رفته‌اند، برخی دیگر هم در حالت نیمه‌تخریب هستند و دولت تلاش می‌کند آن‌ها را بازسازی کند. همچنین قبرستان‌ها و آرامستان‌هایی با سنگ‌های ارزشمند در کشور وجود دارند که از جمله بناهای مربوط به ارامنه‌اند،‌ اما باید منطقی باشیم و این را در نظر داشته باشیم که نمی‌توان از تمام این آثار نگهداری کرد و رسیدگی به همه‌ی آن‌ها کار سختی است. با این حال از دولت می‌خواهیم یک نظارت و رسیدگی محلی را برای حفظ و نگهداری چنین بناها و یادبودهایی در نظر بگیرد، چون درست است که این نوع آثار به جامعه‌ی ارمنی تعلق دارند، اما در هر حال میراث ملی ایران هستند؛ مثل کلیسای وانک در اصفهان که نه فقط به ارامنه، بلکه متعلق به کل ایران است.

۱۳۹۴ شهریور ۱۵, یکشنبه

چرا پناهجویان سوری به عربستان “ام القری اسلام” نمی‌روند؟


چرا پناهجویان سوری، عربستان را که مدعی رهبری جهان اسلام است برای سکونت انتخاب نمی کنند؟
«محبت نیوز» –   چرا پناهجویان سوری به عربستان نمی‌روند؟ انتشار تصویر یک کودک پناهجوی سوری که در راه گریز از جنگ و رسیدن به نقطه ای امن جان خود را در دریا از دست داد، این روزها بار دیگر موضوع پناهجویان را به یکی از مهمترین بحث ها در محافل بین المللی تبدیل کرده است.
در این میان، یک روزنامه انگلیسی در مطلبی به بررسی این موضوع پرداخته که چرا پناهجویان سوری، کشورهایی چون عربستان را به عنوان مقصد خود انتخاب نمی کنند؟
به گزارش تابناک، روزنامه انگلیسی «ایندیپندنت» در مطلبی به بررسی بحران پناهجویان پرداخته و این سوال را مطرح کرده که چرا پناهجویان سوری، عربستان را که مدعی رهبری جهان اسلام است برای سکونت انتخاب نمی کنند؟
رابرت فیسک، خبرنگار ارشد این روزنامه در این مطلب به انتقاد از دولت های اروپایی نیز پرداخته و می پرسد دیوید کامرون، نخست وزیر انگلیس که برای مرگ پادشاه سعودی پرچم کشورش را نیمه افراشته کرد، آیا برای جان باختن آیلان، کودک پناهجوی سوری نیز این کار را انجام خواهد داد؟ فیسک در این مطلب اشاره می کند که اگر چنین اتفاقی برای یک کودک اروپایی افتاده بود، موج عظیمی به راه می افتاد و درخواست های زیادی برای پیگیری موضوع مطرح می شد. اما اکنون دولت انگلیس صرفن اعلام می کند که نمی تواند بیش از این پذیرای پناهجویان سوری باشد.
نویسنده در این مطلب به جنبه ای دیگر از ماجرا پرداخته و می نویسد قاعدتن بر اساس تصویر موجود، کشورهای اروپایی مسیحی می بایست به عنوان «آدم بدها»ی داستان در خاورمیانه شناخته شده باشند؛ زیرا مدام درگیر تجاوز و حمله به کشورهای این منطقه و همچنین حامی دیکتاتورها بوده اند. اما اکنون، بسیاری از میلیون ها پناهجوی سوری که در اردوگاه هایی در لبنان، ترکیه و اردن مستقر هستند، خواستار رفتن به اروپا و پناهندگی در کشورهای اروپایی هستند.
اما نکته جالب توجه آنجاست که این پناهجویان، تمایلی برای رفتن به عربستان سعودی که حاکمانش خود را رهبر جهان اسلام خوانده و با توجه به سابقه ظهور اسلام در این کشور، مدعی اند که کشورشان قلب تپنده اسلام است، ندارند. آن ها اشتیاقی برای رفتن به دیگر کشورهای پادشاهی عرب خاورمیانه که از پول نفت ثروتمند شده اند نیز ندارند.
این پناهجویان می دانند که حاکمان سعودی، همان کسانی بوده اند که از طالبان در افغانستان و همچنین گروه تروریستی القاعده حمایت کردند. آن ها می دانند که عقیده وهابیت در عربستان، عاملی است که به یک انگیزه برای عضوگیری در گروه تروریستی داعش تبدیل شده است. به عقیده فیسک، دلیل اینکه این پناهجویان به جای عربستان و کشورهای عربی، اروپا را انتخاب می کنند، این باور نیست که در این کشورها با سخاوت با آن ها برخورد می شود و یا مورد استقبال دولت ها قرار می گیرند؛ بلکه دلیل این امر آن است که آن ها به اندازه کافی از تاریخ اروپا و مردم اروپا آگاهی دارند و می دانند که سیاستمداران و رهبران کشورهای اروپایی با مردم این کشورها متفاوت هستند و بر عکس سیاستمداران، مردم با مهربانی با آن ها برخورد خواهند کرد.
نویسنده ایندیپندنت می افزاید این روند نشانگر آن است که با وجود سیاستمداران ناآگاه و ناکارآمدی همچون تونی بلر و اِد میلیبند، جوامع اروپایی به عنوان جوامعی انسان دوست شناخته می شوند. این امر را می توان از اقدامات هزاران داوطلبی که برای کمک به پناهجویان در کشورهای اروپایی بسیج شده اند، دریافت. از دید این افراد، فرقی میان اروپایی ها و سوری ها وجود ندارد و همه انسان هستند.اما فیسک از همین موضوع، به نکته ای عمیق تر رسیده و استدلال می کند که بر اساس این ماجرا، می توان گفت که دولت های اروپایی نمایندگان واقعی مردم این کشورها نیستند. در انتهای این مطلب با اشاره به اینکه دیوید کامرون به خاطر مرگ پادشاه عربستان، پرچم انگلیس را نیمه افراشته کرد، این سوال مطرح شده که آیا وی، دستکم به خاطر مردم کشورش، حاضر خواهد بود اقدامی مشابه را به خاطر «آیلان کوچولو» نیز انجام دهد؟

آنگولا دین اسلام را ممنوع اعلام کرد


آنگولا اولین کشور در جهان است که دین اسلام را ممنوع اعلام کرد.
به گزارش « محبت نیوز»  “ژوزه ادواردو دوش سانتوش” رییس جمهور آنگولا ضمن توضیح این اقدام اظهار داشت: “ممنوعیت دین اسلام به نفوذ این دین در کشور ما پایان می دهد”.
آنگولا اولین کشور در جهان است که دین اسلام را ممنوع اعلام کرده و تمامی مساجد در این کشور را تعطیل کرد.
به گزارش اسپوتنیک، رزا کروز سیلوا، وزیر فرهنگ آنگولا با اشاره به این که این اقدام بر اساس مبارزه با فرقه های مذهبی صورت گرفته است، تاکید کرد: “دین اسلام توسط وزارت دادگستری و حقوق بشر آنگولا مورد تایید واقع نشده است و به همین سبب این دین و پیروانش غیرقانونی اعلام شده و تمامی مساجد آنها بسته شده اند”.
آنگولا کشوری با جمعیت ۹۵ در صد از مسیحیان است.
طبق اطلاعات وزارت خارجه آمریکا، در این کشور حدود ۹۰ هزار مسلمان زندگی می کنند که اکثریت آنها مهاجرانی از آفریقای غربی و لبنان هستند.

چاپ کردن مطلب چاپ کردن مطلب Email this page «شیندلر یهودی» ده‌ها زن مسیحی و ایزدی را نجات داد یک بازرگان ساکن مونترال کانادا که موفق شده است تا کنون ۱۲۸ نفر از دختران و زنان جوان کرد ایزدی و مسیحیان آشوری را از بردگی جنسی گروه موسوم به «حکومت اسلامی» (داعش) رهایی بخشد، برای آزاد کردن گروه بیشتری از این زنان و دختران اسیر به تلاش پرداخته است. به گزارش «محبت نیوز»، آقای استیو ممان، که بخاطر این خدمت نیکوکارانه‌اش از هم اینک لقب «شیندلر یهودی» به او داده شده، توانسته تنها در یک آخر هفته با گردآوری مبلغی بین ۲۰۰ هزار تا نیم میلیون دلار، موجب آزادی اسیرانی شود که در یک سال اخیر از سوی داعش در شمال عراق به بردگی جنسی برده شده‌اند. از مبلغ گردآوری شده برای پرداخت پول به نیروهای داعش که دختران و زنان اقلیت‌های عراقی را برای بردگی جنسی در اختیار گرفته‌اند، استفاده شده است. به گفته رادیو آزاد اروپا، این بازرگان یهودی به روزنامه تورونتو استار گفته است که در نتیجه فعالیت‌های او در روزهای آینده انتظار می‌رود که ده نفر دیگر از این زنان و دختران از اسارت داعش رهایی یابند. استیو ممان، ۴۲ ساله و پدر شش فرزند، می‌گوید «تلمود» به ما می‌آموزد که «هر انسانی را که نجات دهی، مانند این است که همه بشریت را رهایی بخشیده‌ای»؛ این‌‌ همان آموزه مشهور «تلمود» است که لیام نیسون نیز در سال ۱۹۹۳ به هنگام دریافت جایزه برای فیلم سینمایی «فهرست شیندلر» آن را نقل کرد. مرداد سال گذشته با حمله داعش به شهر سنجار «شنگال»، در نتیجه پیشروی داعشی‌ها در موصل، کردهای ایزدی به کوه‌های بلند اطراف گریختند اما داعش پنج هزار نفر از آن‌ها را به طرز وحشیانه‌ای اعدام کرد. ایزدی‌ها ماه‌ها در وضعیت فلاکت بار بی‌آب و غذا و در حالی که صد‌ها نفر از آن‌ها در این شرایط جان دادند، در انتظار کمک بودند. استیو ممان می‌گوید، با دیدن صحنه‌های این فجایع هولناک از رسانه‌ها احساس کرد که خود او دیگر باید کاری بکند و آستین را بالا بزند. «کِنون اندرو وایت» که تا چندی پیش اسقف بزرگ‌ترین کلیسای مسیحیان بغداد بود، ارتباط میان آقای ممان با مذاکره کنندگانی را که بتوانند با داعشی‌ها به گفت‌و‌گو بپردازند، برقرار کرد. به گفته اسقف «وایت»، آقای ممان مانند یک «برادر واقعی» کمک کرده و نخستین کسی بوده که عملن به یاری مسیحیان آشوری و ایزدی‌ها شتافت. اسقف وایت با گریز از عراق خود فعلن مدتی به میان آشوری‌های ساکن اسرائیل پیوسته و از آنجا از سوی روزنامه تورونتو استار مورد مصاحبه تلفنی قرار گرفته است. استیو ممان، از نواده‌های یهودیان سفارادیک (شرقی تبار)، که اجداد آن‌ها نیز در سرزمین‌های خود مورد آزاد قرار گرفته و رانده شدند، می‌گوید تنها تفاوت آنچه که اکنون به دست داعش رخ می‌دهد، این است که در فجایع هولوکاست بدن قربانیان را پس از کشته شدن می‌سوزاندند اما در اینجا انسان سوزی می‌کنند تا آن‌ها را منهدم کنند». استیو ممان که خود عمده‌فروش کریستال و اتومبیل‌های کلاسیک است، ارتباط‌های تجاری و دوستانش در جامعه یهودیان را برای تامین مالی این پروژه، زیر نام «آزادی کودکان مسیحی و ایزدی درعراق» بسیج کرد. آقای ممان همچنین از ارتباط‌های تجاری خود در بغداد برای دسترسی به کسانی که بتوان با آن‌ها بر سر آزاد کردن این دختران اسیر مذاکره کرد، استفاده کرده و از اطلاعات سازمان ملل و مقامات رسمی عراق نیز بهره برد. او ماه گذشته یک شماره حساب مالی را با نام «مرا تامین کن» گشود با این امید که بتواند نیم میلیون دلار ار از افراد نیکوکار برای آزاد کردن دختران اسیر گردآوری کند و نظر به استقبال انسان‌های خیر، او حال می‌خواهد مبلغ کمک‌های گردآوری شده را به پنج میلیون دلار افزایش دهد. پول از طریق عواملی در خطوط اول تماس با داعش منتقل می‌شود؛ این رابطان خود بخشی از پول را برمی دارند و بقیه را به نیروهای داعشی می‌دهند. به گفته استیو ممان، تنها با هزار دلار تا سه هزار دلار می‌توان زندگی یک دختر اسیر را نجات داد و او را از بردگی جنسی رهانید. گفته می‌شود هنوز حدود ۲۷۰۰ زن و دختر جوان کرد ایزدی برای بردگی جنسی در اسارت داعش هستند، که استیو ممان می‌گوید حتی اگر بتوانیم نیمی از آن‌ها را آزاد کنیم، کاری بزرگ کرده‌ایم. تکاپوهای بشردوستانه استیو ممان به او لقب «شیندلر» را داده است. اسکار شیندلر یک کارخانه دار آلمانی بود که با به خدمت گرفتن ۱۲۰۰ یهودی در کارخانه‌های خود آن‌ها را از فرستاده شدن به کوره‌های آدم سوزی ایام نازی‌های اروپا نجات داد. استیو ممان که از یک خانواده یهودی مراکشی در مونترال کانادا بدنیا آمده است، بخاطر تجارت خود بود که ابتداء به ارتباط با عراق علاقمند شد؛ او واردکننده اتومبیل‌های کلاسیک بود. برچسب ها: داعش ایزدی, داعش مسیحیت, زنان ایزدی, شیندلر این مطلب را به اشتراک ب



«شیندلر یهودی» ده‌ها زن مسیحی و ایزدی را نجات داد

یک بازرگان ساکن مونترال کانادا که موفق شده است تا کنون ۱۲۸ نفر از دختران و زنان جوان کرد ایزدی و مسیحیان آشوری را از بردگی جنسی گروه موسوم به «حکومت اسلامی» (داعش) رهایی بخشد، برای آزاد کردن گروه بیشتری از این زنان و دختران اسیر به تلاش پرداخته است.
به گزارش «محبت نیوز»، آقای استیو ممان، که بخاطر این خدمت نیکوکارانه‌اش از هم اینک لقب «شیندلر یهودی» به او داده شده، توانسته تنها در یک آخر هفته با گردآوری مبلغی بین ۲۰۰ هزار تا نیم میلیون دلار، موجب آزادی اسیرانی شود که در یک سال اخیر از سوی داعش در شمال عراق به بردگی جنسی برده شده‌اند.
از مبلغ گردآوری شده برای پرداخت پول به نیروهای داعش که دختران و زنان اقلیت‌های عراقی را برای بردگی جنسی در اختیار گرفته‌اند، استفاده شده است.
به گفته رادیو آزاد اروپا، این بازرگان یهودی به روزنامه تورونتو استار گفته است که در نتیجه فعالیت‌های او در روزهای آینده انتظار می‌رود که ده نفر دیگر از این زنان و دختران از اسارت داعش رهایی یابند.
استیو ممان، ۴۲ ساله و پدر شش فرزند، می‌گوید «تلمود» به ما می‌آموزد که «هر انسانی را که نجات دهی، مانند این است که همه بشریت را رهایی بخشیده‌ای»؛ این‌‌ همان آموزه مشهور «تلمود» است که لیام نیسون نیز در سال ۱۹۹۳ به هنگام دریافت جایزه برای فیلم سینمایی «فهرست شیندلر» آن را نقل کرد.
مرداد سال گذشته با حمله داعش به شهر سنجار «شنگال»، در نتیجه پیشروی داعشی‌ها در موصل، کردهای ایزدی به کوه‌های بلند اطراف گریختند اما داعش پنج هزار نفر از آن‌ها را به طرز وحشیانه‌ای اعدام کرد.
ایزدی‌ها ماه‌ها در وضعیت فلاکت بار بی‌آب و غذا و در حالی که صد‌ها نفر از آن‌ها در این شرایط جان دادند، در انتظار کمک بودند.
استیو ممان می‌گوید، با دیدن صحنه‌های این فجایع هولناک از رسانه‌ها احساس کرد که خود او دیگر باید کاری بکند و آستین را بالا بزند.
«کِنون اندرو وایت» که تا چندی پیش اسقف بزرگ‌ترین کلیسای مسیحیان بغداد بود، ارتباط میان آقای ممان با مذاکره کنندگانی را که بتوانند با داعشی‌ها به گفت‌و‌گو بپردازند، برقرار کرد.
به گفته اسقف «وایت»، آقای ممان مانند یک «برادر واقعی» کمک کرده و نخستین کسی بوده که عملن به یاری مسیحیان آشوری و ایزدی‌ها شتافت.
اسقف وایت با گریز از عراق خود فعلن مدتی به میان آشوری‌های ساکن اسرائیل پیوسته و از آنجا از سوی روزنامه تورونتو استار مورد مصاحبه تلفنی قرار گرفته است.
استیو ممان، از نواده‌های یهودیان سفارادیک (شرقی تبار)، که اجداد آن‌ها نیز در سرزمین‌های خود مورد آزاد قرار گرفته و رانده شدند، می‌گوید تنها تفاوت آنچه که اکنون به دست داعش رخ می‌دهد، این است که در فجایع هولوکاست بدن قربانیان را پس از کشته شدن می‌سوزاندند اما در اینجا انسان سوزی می‌کنند تا آن‌ها را منهدم کنند».
استیو ممان که خود عمده‌فروش کریستال و اتومبیل‌های کلاسیک است، ارتباط‌های تجاری و دوستانش در جامعه یهودیان را برای تامین مالی این پروژه، زیر نام «آزادی کودکان مسیحی و ایزدی درعراق» بسیج کرد.
آقای ممان همچنین از ارتباط‌های تجاری خود در بغداد برای دسترسی به کسانی که بتوان با آن‌ها بر سر آزاد کردن این دختران اسیر مذاکره کرد، استفاده کرده و از اطلاعات سازمان ملل و مقامات رسمی عراق نیز بهره برد.
او ماه گذشته یک شماره حساب مالی را با نام «مرا تامین کن» گشود با این امید که بتواند نیم میلیون دلار ار از افراد نیکوکار برای آزاد کردن دختران اسیر گردآوری کند و نظر به استقبال انسان‌های خیر، او حال می‌خواهد مبلغ کمک‌های گردآوری شده را به پنج میلیون دلار افزایش دهد.
پول از طریق عواملی در خطوط اول تماس با داعش منتقل می‌شود؛ این رابطان خود بخشی از پول را برمی دارند و بقیه را به نیروهای داعشی می‌دهند.
به گفته استیو ممان، تنها با هزار دلار تا سه هزار دلار می‌توان زندگی یک دختر اسیر را نجات داد و او را از بردگی جنسی رهانید.
گفته می‌شود هنوز حدود ۲۷۰۰ زن و دختر جوان کرد ایزدی برای بردگی جنسی در اسارت داعش هستند، که استیو ممان می‌گوید حتی اگر بتوانیم نیمی از آن‌ها را آزاد کنیم، کاری بزرگ کرده‌ایم.
تکاپوهای بشردوستانه استیو ممان به او لقب «شیندلر» را داده است. اسکار شیندلر یک کارخانه دار آلمانی بود که با به خدمت گرفتن ۱۲۰۰ یهودی در کارخانه‌های خود آن‌ها را از فرستاده شدن به کوره‌های آدم سوزی ایام نازی‌های اروپا نجات داد.
استیو ممان که از یک خانواده یهودی مراکشی در مونترال کانادا بدنیا آمده است، بخاطر تجارت خود بود که ابتداء به ارتباط با عراق علاقمند شد؛ او واردکننده اتومبیل‌های کلاسیک بود.

این مطلب را به اشتراک ب

یک بازرگان ساکن مونترال کانادا که موفق شده است تا کنون ۱۲۸ نفر از دختران و زنان جوان کرد ایزدی و مسیحیان آشوری را از بردگی جنسی گروه موسوم به «حکومت اسلامی» (داعش) رهایی بخشد، برای آزاد کردن گروه بیشتری از این زنان و دختران اسیر به تلاش پرداخته است.
به گزارش «محبت نیوز»، آقای استیو ممان، که بخاطر این خدمت نیکوکارانه‌اش از هم اینک لقب «شیندلر یهودی» به او داده شده، توانسته تنها در یک آخر هفته با گردآوری مبلغی بین ۲۰۰ هزار تا نیم میلیون دلار، موجب آزادی اسیرانی شود که در یک سال اخیر از سوی داعش در شمال عراق به بردگی جنسی برده شده‌اند.
از مبلغ گردآوری شده برای پرداخت پول به نیروهای داعش که دختران و زنان اقلیت‌های عراقی را برای بردگی جنسی در اختیار گرفته‌اند، استفاده شده است.
به گفته رادیو آزاد اروپا، این بازرگان یهودی به روزنامه تورونتو استار گفته است که در نتیجه فعالیت‌های او در روزهای آینده انتظار می‌رود که ده نفر دیگر از این زنان و دختران از اسارت داعش رهایی یابند.
استیو ممان، ۴۲ ساله و پدر شش فرزند، می‌گوید «تلمود» به ما می‌آموزد که «هر انسانی را که نجات دهی، مانند این است که همه بشریت را رهایی بخشیده‌ای»؛ این‌‌ همان آموزه مشهور «تلمود» است که لیام نیسون نیز در سال ۱۹۹۳ به هنگام دریافت جایزه برای فیلم سینمایی «فهرست شیندلر» آن را نقل کرد.
مرداد سال گذشته با حمله داعش به شهر سنجار «شنگال»، در نتیجه پیشروی داعشی‌ها در موصل، کردهای ایزدی به کوه‌های بلند اطراف گریختند اما داعش پنج هزار نفر از آن‌ها را به طرز وحشیانه‌ای اعدام کرد.
ایزدی‌ها ماه‌ها در وضعیت فلاکت بار بی‌آب و غذا و در حالی که صد‌ها نفر از آن‌ها در این شرایط جان دادند، در انتظار کمک بودند.
استیو ممان می‌گوید، با دیدن صحنه‌های این فجایع هولناک از رسانه‌ها احساس کرد که خود او دیگر باید کاری بکند و آستین را بالا بزند.
«کِنون اندرو وایت» که تا چندی پیش اسقف بزرگ‌ترین کلیسای مسیحیان بغداد بود، ارتباط میان آقای ممان با مذاکره کنندگانی را که بتوانند با داعشی‌ها به گفت‌و‌گو بپردازند، برقرار کرد.
به گفته اسقف «وایت»، آقای ممان مانند یک «برادر واقعی» کمک کرده و نخستین کسی بوده که عملن به یاری مسیحیان آشوری و ایزدی‌ها شتافت.
اسقف وایت با گریز از عراق خود فعلن مدتی به میان آشوری‌های ساکن اسرائیل پیوسته و از آنجا از سوی روزنامه تورونتو استار مورد مصاحبه تلفنی قرار گرفته است.
استیو ممان، از نواده‌های یهودیان سفارادیک (شرقی تبار)، که اجداد آن‌ها نیز در سرزمین‌های خود مورد آزاد قرار گرفته و رانده شدند، می‌گوید تنها تفاوت آنچه که اکنون به دست داعش رخ می‌دهد، این است که در فجایع هولوکاست بدن قربانیان را پس از کشته شدن می‌سوزاندند اما در اینجا انسان سوزی می‌کنند تا آن‌ها را منهدم کنند».
استیو ممان که خود عمده‌فروش کریستال و اتومبیل‌های کلاسیک است، ارتباط‌های تجاری و دوستانش در جامعه یهودیان را برای تامین مالی این پروژه، زیر نام «آزادی کودکان مسیحی و ایزدی درعراق» بسیج کرد.
آقای ممان همچنین از ارتباط‌های تجاری خود در بغداد برای دسترسی به کسانی که بتوان با آن‌ها بر سر آزاد کردن این دختران اسیر مذاکره کرد، استفاده کرده و از اطلاعات سازمان ملل و مقامات رسمی عراق نیز بهره برد.
او ماه گذشته یک شماره حساب مالی را با نام «مرا تامین کن» گشود با این امید که بتواند نیم میلیون دلار ار از افراد نیکوکار برای آزاد کردن دختران اسیر گردآوری کند و نظر به استقبال انسان‌های خیر، او حال می‌خواهد مبلغ کمک‌های گردآوری شده را به پنج میلیون دلار افزایش دهد.
پول از طریق عواملی در خطوط اول تماس با داعش منتقل می‌شود؛ این رابطان خود بخشی از پول را برمی دارند و بقیه را به نیروهای داعشی می‌دهند.
به گفته استیو ممان، تنها با هزار دلار تا سه هزار دلار می‌توان زندگی یک دختر اسیر را نجات داد و او را از بردگی جنسی رهانید.
گفته می‌شود هنوز حدود ۲۷۰۰ زن و دختر جوان کرد ایزدی برای بردگی جنسی در اسارت داعش هستند، که استیو ممان می‌گوید حتی اگر بتوانیم نیمی از آن‌ها را آزاد کنیم، کاری بزرگ کرده‌ایم.
تکاپوهای بشردوستانه استیو ممان به او لقب «شیندلر» را داده است. اسکار شیندلر یک کارخانه دار آلمانی بود که با به خدمت گرفتن ۱۲۰۰ یهودی در کارخانه‌های خود آن‌ها را از فرستاده شدن به کوره‌های آدم سوزی ایام نازی‌های اروپا نجات داد.
استیو ممان که از یک خانواده یهودی مراکشی در مونترال کانادا بدنیا آمده است، بخاطر تجارت خود بود که ابتداء به ارتباط با عراق علاقمند شد؛ او واردکننده اتومبیل‌های کلاسیک بود.

اسلامگرایان بیش از ٧٠درصد اعضای یک کلیسا را به قتل رسانده اند


بیش از ٨٠٠٠ نفر از اعضای یک کلیسای محلی در سال های اخیر به دست اسلامگرایان گروه تروریستی بوکوحرام به قتل رسیده اند.
به گزارش «محبت نیوز»، یک کشیش نیجریه ای می گوید بیش از ٨٠٠٠ نفر از اعضای یک کلیسای محلی در سال های اخیر به دست اسلامگرایان گروه تروریستی بوکوحرام به قتل رسیده اند.
به گفته خبرگزاری (CBN NEWS)، کشیش ساموئل دالی رهبر کلیسای برثرن در نیجریه می گوید؛ “شبه نظامیان اسلامگرای بوکوحرام تاکنون با حمله به کلیساهای تحت مدیریت وی بیش از ٧٠٪ اعضا  ایمانداران مسیحی را به قتل رسانده اند.”
آقای دالی همچنین خاطرنشان می سازد بیشتر کلیساهای محلی در مناطق یوبه و برنو توسط تروریست های بوکوحرام نابود شده اند.
ساموئل دالی با اشاره به موضوع ربایش دختران دانش آموز مسیحی در نیجریه توسط بوکوحرام که این کشور را دچار بحرانی امنیتی کرد می گوید بیش از ١٧۶ دختر از میان ٢٧۶ دختر ربوده شده از اعضای کلیسای وی بوده اند.
تنها در ابتدای ماه جاری، شبه نظامیان بوکوحرام نزدیک به ١۶ ماهیگیر مسیحی را قتل عام کردند. در این کشتار شبه نظامیان مسلمان با سنگدلی هرچه تمام ١۶ ماهیگیر مسیحی را به وسیله سلاح سرد سلاخی کردند.
با وجود ضعف نیروهای پلیس و ارتش در برابر شبه نظامیان مسلمان بوکوحرام، پاستور دالی معتقد است این گروه تروریستی شکست خواهد خورد. آقای دالی می گوید نیجریه در نهایت بر بوکوحرام پیروز خواهد شد.
بوکوحرام در سال ۲۰۰۲ توسط محمد یوسف شکل گرفت. این گروه در آغاز، در اعتراض به ایجاد مدارس و آموزش مدرن به سبک غربی تشکیل شد و علیه آن مبارزه می کرد. از سال ۲۰۰۹ به این سو، این گروه بر ابعاد مبارزه مسلحانه خود افزوده است و خشونت را افزایش داده است.